Σου είπα τους χειμώνες μου να πάρεις
Και τους βοριάδες που’χω ζήσει
Μα βιάστηκες και πάλι να σαλπάρεις
Για μένα έχεις κλείσει
Για μένα την καρδιά σου έχεις κλείσει

Πώς ν’αγαπώ στην κρύα ερημιά μου
Πώς να μιλώ με ίσκιους τις νυχτιές
Αφού ποτέ δε μπήκες στην καρδιά μου
Είσαι για μένα ξένη όπως χτες

Ζωγράφισα τις πίκρες της καρδιάς μου
Στα μάτια μου τα πονεμένα
Μα συ τ’απόβραδα της ερημιάς μου
Τ’αφήνεις παγωμένα
Τ’αφήνεις όπως πάντα παγωμένα

Πώς ν’αγαπώ στην κρύα ερημιά μου
Πώς να μιλώ με ίσκιους τις νυχτιές
Αφού ποτέ δε μπήκες στην καρδιά μου
Είσαι για μένα ξένη όπως χτες