Κύριε Τάδε βεντέτα εσύ
τη φάτσα σου κοίτα σκισμένη και μισή
εσύ που’χες μάθει με τους πρώτους να ζεις
Λοιπόν, για τα χάλια σου τι έχεις να πεις

Λοιπόν, κύριε Τάδε πού είναι όλες αυτές
οι τόσες γυναίκες που κάνανε σαν τρελές
Τι περίμενες τι, δεν σου το’χανε πει
κάποια ώρα τελειώνει πια κάθε γιορτή

Λοιπόν κύριε Τάδε, τι κατάφερες πες
τώρα έχεις γίνει μια εικόνα του χτες
πρέπει να φύγεις, δεν έχει πώς και γιατί
έτσι στο έγραφε της ζωής το χαρτί

Γιατί να’χουν όλα τέτοιο τέλος πικρό
χίλια τόσα γιατί που δε μπορώ να τα βρω
Ναι, έζησες όλες τις στιγμές της χαράς
και τώρα για πες μου,
για πες μου κύριε Τάδε πού πας;