Κι όμως μ’αγαπάς τι κι αν έχεις φύγει
Όπου και να πας η μοναξιά σε πνίγει
Κι όμως μ’αγαπάς κι είσαι πάντα μόνη
Ο σκληρός βοριάς τώρα σε παγώνει

Γιατί, λοιπόν, γιατί να ζεις δυστυχισμένη
Ποια ήταν η αφορμή μια αγάπη να χαθεί
Γιατί, λοιπόν, γιατί να ζήσουμε σαν ξένοι
Μια πίκρα μ’απομένει βαθιά μες στην ψυχή

Κι όμως μ’αγαπάς κι όπου και να ζήσεις
Πάντα θα ζητάς πίσω να γυρίσεις
Κι όμως μ’αγαπάς και πονάς για μένα
Μόνη ξαγρυπνάς και κοιτάς τα τρένα

Γιατί, λοιπόν, γιατί να ζεις δυστυχισμένη
Ποια ήταν η αφορμή μια αγάπη να χαθεί
Γιατί, λοιπόν, γιατί να ζήσουμε σαν ξένοι
Μια πίκρα μ’απομένει βαθιά μες στην ψυχή